شــب های بارونی پاییز

75

avaloverlove — Thu, 05 Nov 2009 18:29:47 GMT

دیگر به راستی می دانیم که درد یعنی چه؟

درد به معنی کتک خوردن یا بریدن پا بر اثر شمشیر و بخیه زدن نیست. درد یعنی چیزی که دل ادم را در همه می شکند و انسان ناگزیر است با ان بمیرد بدون انکه بتواند رازش را با کسی در میان بگذرد

74

avaloverlove — Sat, 17 Oct 2009 17:02:18 GMT

رفتم مرا ببخش و نگو او وفا نداشت راهی به جز گریز برایم نمانده است این عشق آتشین و ر از درد بی امید در وادی گناه و جنونم کشانده است ..... رفتم که داغ بوسه پر حسرت تو را با اشکهای دیده ز لب شستشو دهم رفتم که نا تمام بمانم در این سرود رفتم که با نگفته به خود ابرو دهم ..... رفتم مگو, مگو که چرا رفت, ننگ بود عشق من و نیاز تو و سوز و ساز ما از پرد خموشی و ظلمت , چو نور صبح بیرون فتاده بود به یکبار راز مــــــا ..... رفتم که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم در لابلای دامن شبرنگ زندگی رفتم, که در سیاهی یک گور بی نشان فارغ شوم ز کشمش و جنگ زندگی ..... من از دو چشم روشن و گریان گریختم از خنده های وحشی طوفان گریختم از بستر وصال به آغوش سرد هجر آزرده از ملامت وجدان گریختم ..... ای سینه در حرارت سوزان خود بسوز دیگر سراغ شعله آتش ز من مگیر میخواستم که شعله شوم,سرکشی کنم مرغی شدم به کنج قفس خسته و اسیر ..... روحی مشوشم که شبی بی خبر ز خویش در دامن سکوت به تلخی گریستم نالان ز کرده ها و پریشان ز گفته ها دیدم که لایق تو و عشق تو نیستم "فروغ فرخزاد"

73

avaloverlove — Sun, 11 Oct 2009 00:41:06 GMT

نيازش از زمونه يك دل بود و يه لونه

كه توش ترانه باشه موندن بهانه باشه

غصه براش شيرين بود

چون عشقش بهترين بود

عشقش پر از خدا بود

صداش بي انتها بود

اتل متل يه قصه بي غم و درد وغصه

غصهاي كه هنوزم تو گفتنش مي سوزم

مشكي پوش مث سنگه

با غصه هاشم ي جنگه

مي جنگه تا هميشه قصه تمام نميشه

72

avaloverlove — Sun, 04 Oct 2009 16:35:56 GMT

چشمهاي منتظر در پيچ جاده

دلهره هاي دل پاك و ساده پنجره باز و غروب پاييز

نم نم بارون تو خيابون خيس

ياد تو هر تنگ غروب تو قلب من مي كوبه

سهم من از با تو بودن نم تلخ غروبه

غروب هميشه واسه من نشونه از تو بوده

برام يه يادگار

چز اون چيزي نمونده

تو ذهن كوچه هاي اشنا يي

پر شده از پاييز طلايي

تو نيستي و وجودم گرفته

شاخه خشك پيچك تنهايي

ياد تو هر تنگ غروب تو قلب من مب كوبه

سهم من از با تو بودن غم تلخ غروبه

غروب هميشه واسه من نشوني از توبوده

برام يه يادگاري

به جز اون چيزي نمونده

71

avaloverlove — Tue, 29 Sep 2009 10:34:55 GMT

امدن تو سرسياه زمستان كجا سفر كردي

نگاه منتظرم را اسير در كردي

ميان غربت پس كوچه هاي تاريكي

دل من و خودت را در به در كردي

از اين محر نگراني كه دست دل دادي

نگاه ابري من را دوباره تر كردي

تو را به جان عزيزت قسم بيا برگرد

به خاك تيره غربت چگونه سر كردي؟

دل شكسته من هيچ نازنين اخر

در اين سياهي و سرما چرا خطر كردي؟

شكست پنجره اين اخرين پل ديدار

درست در لحظه تلخي كه تو سفر كردي ......

من را اينجا رها كردي

چشم انتظارم گذاشتي

پشت اين پنجره ها

تلخي شب ها و روزها را چشيدم

نم يدانم كدام زندان غم برايم سخت است

70

avaloverlove — Fri, 25 Sep 2009 20:39:02 GMT

شنبه و كوچه عشق بپيچ يه كم به راست

صداي يه سلام گرميادمه كه همين وراست

شنبه بن بست غزل پر از ترانه ي نگات

ساعت پنج و دلم دوباره مي تپه برات

شنبه ها پرواز تو ا پر از خيابوناي تنگ

منو دوباره مي بره يه حس زيبا و قشنگ

شنبه ياد تو رو دوباره زنده مي كنه

منو تو شهر خاطره ها مثه پرنده مي كنه

شنبه لحظه هاش پر از صداقت تپيدنه

پر از صداي اظطراب پر از حضور و ديدنه

شنبه و ساعت پنج يه حس يادگاريه

كه يادشم براي من جنون بي قراريه

شنبه ها پر از تو پر از غزل پر از خيال

پر از نگاه تو كه هست از ارزو هاي محال

شنبه ها اسمونيه مثه صداقت نگات

مثه ترانه هاي عشق كه حل مي شه توي صدات

69

avaloverlove — Sun, 20 Sep 2009 18:48:54 GMT

روز اول با خود گفتم

ديگرش هرگز نخواهم ديد

روز دوم باز مي گفتم

ليك با اندوه با ترديد

روز سوم هم گذشت اما

بر سر پيمان خود بودم

ظلمت زندان مرا مي كشت

باز زندان بان خود بودم

ان من ديوانه عاصي

در درونم هاي و هوي مي كرد

مشت بر ديوار مي كوفت

روزني را جستجو مي كرد

مي شنيدم نيمه شب در خواب

هاي هاي گريه هايش را

در صدايم گوش مي كردم

درد سيال صدايش را

شرمگين مي خواندمش بر خويش

از چه بيهوده گرياني؟

در ميان گريه مي ناليد:

دوستش دارم نمي داني؟!

روزها رفتند و من ديگر

من خود نمي دانم كدامينم

ان من سرسخت مغرورم

يا من مغلوب ديرينم؟!

بگذرم گر از سر پيمان

مي كشد اين غم دگر بارم

مي نشينم شايد او ايد

عاقبت روزي به ديدارم

68

avaloverlove — Wed, 16 Sep 2009 12:56:33 GMT

اسمان تو چه رنگست امروز؟

افتابيست هوا يا گرفتست هنوز؟

من در اين گوشه که از دنيا بيرون است

اسماني به سرم نيست

از بهاران خبرم نيست

هر کجا مينگرم ديوار است

اه اين سخت سياه انچنان نزديک است

که چو بر ميکشم از سينه نفس

نفسم را بر ميگرداند

ره چنان بسته که پرواز نگه

در همين يک قدمي ميماند

کور سويي ز چراغي رنجور

قصه پرداز شبي ظلمانيست

نفسم ميگيرد

که هوا هم اينجا زندانيست

67

avaloverlove — Wed, 09 Sep 2009 21:49:31 GMT

وقتي پرنده صبح رو شاخه مي شينه خورشيد خانم يه خوشه شبنم از گل مي چينه ابري ترين هوا رو تو چشم تو مي بينم شبا به زير بارون به ياد تو مي شينم in shabha ma ro az doaye khodetoon mahroom nakoniid shabhae layali ghadr shabe shahadat hazrat ali

66

avaloverlove — Sun, 19 Jul 2009 23:19:18 GMT

فراموش کردن سخت است و صبر کردن سخت تر.....

اما سخت تر از اندو این است که ندانی باید صبر کنی یا فراموش......