در اتاقي كه به اندازه يكـــــــــــــــــــــــــــــــــ تنهايي است دل مــــــــــــــــــن كه به اندازه يكـــــــــــــــــــ عشقست به بهانه هاي ساده خوشــــــــــــــــــــــــــبختي خود مي نگرد به زوال زيبـــــــــــــــــــــاي گل هاي در گلدان به نهالي كه تو در باغچه خـــــــــــــــــــــــانه مان كاشته اي و به اواز قــــــــــــــــــــــــــناري ها كه به اندازه يك پنجره مـــــــــــــــــي خوانند آهــــ ......... سهمــــــــــــــــــــــــــــــــ من اين است من از كـــــــــــــــــــــــــــــجا مي ايمــــ كه اين چنين به بوي شــــــــــــــــــــــــــــــب اغشته امـــــ هنوز خـــــــــــــــــــــــــــــــــاك مزارش تازه است چه مهــــــــــــــــــــــــربان بود ي اي يار.اي يگانه ترين يار. اي فرشته خوبيـــــــــــــــــــــــــــــها دلمـــــــــــــــــــــــــــــــــــ گرفته است به ايوان مي رومـــ و انگـــــــــــــــــــــشتانمــ را بر پوســـــــــــــــــــــــــــــت كشيده شب مي كشمــــــ چراغ هــــــــــــــــــــــــــــا رابطه تاريكيند كسي مرا به افــــــــــــــــــــــــــــــــــــتاب معرفي نخواهد كرد كسي مرا به ميهماني گنجـــــــــــــــــشكها نخواهد برد پــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرواز را به خاطر بسپار پرواز يك الـــــــــــــــــــــــــــــــــهه ناز را.

نوشته شده در شنبه 1386/12/04ساعت 20:51 توسط نرگس| |