تبليغاتX
شــب های بارونی پاییز


شــب های بارونی پاییز

پاييز شدي بهار ... برگهاي سبز و سر حالت زرد و خشك شده؟....نگاهت سرد و باراني شده پاييز؟

انان كه به تكليف پي كعبه دويدند

                                          چو عاقبت الامر به مقصود رسيدند

 

رفتند دران خانه كه بينند خدا را

                                           بسيار بجستند،خدارا نديدند

 

چون در صدد كعبه شدند از سر تكليف

                                            ناگاه ندايي هم از ان خانه شنيدند

 

اي خانه پرستان ،چه پرستيد گل و سنگ؟

                                              ان خانه پرستيد كه پاكان طلبيدند

 

هان اي تن خاكي سخن از خاك مگو

                                               جز قصه ازان خانه پاك مگو

 

از خالق افلاك درونت صفتي هست

                                                جز از صفت خالق افلاك مگو

     

                                                                                                                                              

 

نوشته شده در چهارشنبه 1386/09/14ساعت 22:49 توسط نرگس| |

مهرورزان زمان هاي كهن هرگز از خويش نگفتن سخن .

كه درانجا كه ((تو)) يي برنيايد دگر اواز از ((من))

ماهم اين رسم كهن را بسپاريم به ياد

هر چه ميل دوست بسپاريم به جان

هرچه جز ميل دل او بسپاريم به باد !

اه!باز اين دل سرگشته من ياد ان قصه هاي شيرين افتاد:

بيستون بود و تمناي دو دوست .

ازمون بود و تماشاي دو عشق

در زماني كه چو كبك خنده مي زد ((شيرين))،

              

    

                                                     تيشه مي زد ((فرهاد))

 

نه ميتوان گفت به جانبازي فرهاد افسوس.

نه توان كرد زبي دردي شيرين فرياد .

كار شيرين به جهان شور برانگيختن است.

 

                                       

                                       عشق در جان كسي ريختن است!  

 

كار فرهاد براوردن ميل دل دوست.      

                                      خواه با شاه در افتادن وگستاخ شدن ؛

 

خواه با كوه در اويختن است !

رمز شيرين اين قصه كجاست؟

 

                                كه نه تنها شيرين ،بي نهايت زيباست !

 

ان كه به ما اموخت  به ما درس محبت مي خواست ،

                                           

                                    جان چراغان كني از عشق كسي

 

 

به اميدش ببري رنج بسي ،تب وتابي بودت هر نفسي

به وصال برسي يا نرسي!

سينه به عشق مباد))!

 

 

 

نوشته شده در چهارشنبه 1386/09/14ساعت 12:26 توسط نرگس| |

صدایم کن تا امان یابد عابری خسته در شب باران

صدایم کن تا ببالم من در سحر گاهان با سپیداران

از ان سوی خورشید از ان سمت دریا صدایم کن

تو لبخند صبحی پس از شام یلدا از این تیر گیها رهایم کن

سکوت صبح شقایقها را در این ویرانی تو می انی

غم پنهان نگاه ما را در این حیرانی تو می دانی

نوشته شده در جمعه 1386/09/09ساعت 12:28 توسط نرگس| |


Design By : Night Skin



کد موسیقی در نایت اسکین