---

مث اون موج صبوری که وفاداره به دریا        تو مهی مثل حقیقت مهربونی مث دریا

چه قدر تازه و پاکی مثل یاسای تو با غچه   مث اون دیوان حافظ که نشسته لب طاقچه

تو مث اون گل سرخی که گذاشتم لای دفتر  مث اون حرفی که ناگفته می مونه دم اخر

تو مث بارون عشقی روی تنهایی شاعر     تو همون ابی که رسمه بریزن پشت مسافر

مث برق دوتا چشمی توی یک قاب شکسته   مث پروازواسه قلبی که یکی بالاشو بسته

مث اون مهمون خوبی که میاد اخر هفته   مث اون حرفی که از یاد دل و پنجره رفته

مث پاییزی ولیکن پری از گلهای پونه    مث اون قولی که دادی گفتی یادش نمی مونه

تو مث چشمه ابی واسه تشنه تو بیابون  مث یه اشنا تو غربت یه عاشق مجنون

تو مث یک سرپناهی واسه عابر غریبه   مث چشمای قشنگی که تو حسرت یه سیبه

چشمه چشمای نازت مث اشک من زلاله    مث زندگی رو ابرا بودنت با من محاله

یک روزی بیا تو خوابم بشو شکل یک ستاره   توی خواب دختری که هیچ کس جز تو نداره

تو یه عمره می درخشی تو یه قاب عکس خالی  اما من چشمام دو ختم به گلای سرخ قالی

تو مث بادبادک من که یه روز رفت پیش ابرا  بی خبر رفتی و خواستی بمونم تنهای تنها

تو مث دفتر مشقم پر خطهای عجیبی  مث شاگردهای اول کمی مغرورو نجیبی

دل تو یه اشمون دل تنگ من زمینی  می دونم عوض نمی شی تو خودت گفتی همینی

تو مث اون کسی هستی که می ره واسه همیشه  التماسش می کنی که بمون اون می گه نمی شه

مث یه تولدی تو مث یک تقدیر مث یک قسمت  مث الماسی که هیچ کس نذاشته واسه اون قیمت

مث نذر بچه های مث التماس گلدون  مث ابتدای راهی مث اینه مث شمعدون

مث قصه های زیبا پری از خوابای رنگی   حیفه پیشم نمونن چشای به این قشنگی

پر نازی مث لیلی پر شعری مث نیما  دیدن تو رنگ مهره رفتن تو رنگ یلدا

 

بیا مثل اون کس شو که یه شب قصد سفر کرد

                                                     دید یارش داره می میره موندنش رو صرفنظر کرد

       

                                           

                                                                                       تقدیم به داداشم

                                                                                          (( متین ))

نوشته شده در سه شنبه 1386/08/01ساعت 17:33 توسط نرگس| |