چرا رشته ملک از هم گسست

چرا هر که اید ز بیگانگان

پی قتل ایران ببندد میان

چرا جان ایرانیان شد عزیز

چرا کسی بر ندارد تیغ تیز

برانید دشمن را از ایران زمین

که دنیا بود حلقه ُایران نگین

چو از خاتمی این نگین کم شود

همه دیده ها پر از شبنم شود

------------------------------------------------------------------------

پرستو

ستاره گم شد و خورشید  سر زد

پر ستویی به بام خانه پر زد

در ان صبحم صفای ارزویی

شب اندیشه را رنگ سحر زد

پرستوی باشم و از دام این خاک

گشایم پر ُ بسوی بام افلاک

ز چشم انداز بی پایان گردون

در اویزم بدنیایی طربناک

پرستوی باشم و از بام هستی

بخوانم نغمه های شوق و مستی

سرودی سر کنم با خاطرهی شاد

سرود عشق و ازادی پرستی

پرستو باشم ُبر بامی ببامی

صفای صبح را گویم سلامی

بهاران را برم هر جا نویدی

جوانان را دهم هر سو پیامی

تو هم اگر روزی پرسی ز حالم

لب بامت زحال دل بنالم

و گر پروا کنم بر من نگیری

که می ترسم زنی سنگی  ببالم !

-----------------------------------------------فریدون مشیری-------------------

میان چشم و دلم پیمانی متقابل بسته شده است و اکنون هر یکی به دیگری کمک می کند.

وقتی که چشم ام سخت گرسنه و تشنه یک نگاه است یا دل عاشقم با اه هایش خود را خفه می کند

ان وقت چشمم با عک معشوقم مهمانی و سوری بر پا می کند و دلم را به ضیافت عکس و نقش دعوت می کند . در وقت دیگر چشمم میهمان دلمی شود و از خیالات عاشقانه دل سهمی می برد.

بنابراین یا با عکست یا با عشقم در حالی که تو خودت دوری پیش من حاضریو همچنان یا منیُزیرا تو نمی توانی از جایی که خیالات و افکار من می تواند به انجا رود دورتر رویومن همیشه با انها هستم و انها همیشه با تو و پیش تواند.

یا اگر انها به خواب روند عکس تو که در برابر چشم من قرار دارد دل مرا بیدار می کند تا دلم و چشمم هر دو شاد و محفوظ شوند .