ديگه مجبور نيستي هر جا كه ميري ازم اجازه رفتن بگيري

مي شه با هر كي كه ميخواي بجوشي اطلا هر چي كه مي خواي بپوشي

مي شه به هر كي كه مي خواي دل ببندي

يا با غريبه ها بگي بخندي  وقتي دير مي كني يا مي ري جاي ديگه نيستم بهت بگم كجاي

نرو تنهام نزار با دردو غم هام  اگر چه دلخوري از خيلي حرفام

به قراني كه از سايه اش گذشتم  به مرگ هر دو تامون خيلي تنهام

نگو مي بينمت يه روز ديگه

اخه احساس من اين ور نمي گه

نمي تونم قبول كنم نباشم

تر و خشكت كنه يه مرد ديگه

خداحافظ هميشه بهتر از من

هميشه يا كه هر جا سر تر از من

تو چشمات بهترين بودن تو دنيا نمي ديدي اگر چه كمتر از من

خدا حافظ كه رفتن بي بهونه از اين خونه دلم بدجوري خونه به جاي سربه رو شونه من تو يادم خاطرات تو مي مونه

اگه كوه طلا واسط بياره

اگه دنيا زير پات بزاره

باز هم دستاي خاليم خوب مي دونم كه هيچ كي قد من دوستت نداره

گلت خشك شد ولي هر گز نمرده زمان بوي تو رو ا زخانه برده

دلم خوش بودم مياي يه شب تو خوابم ولي چند ماه كه خوابم نبرده

داري مي ري ولي پيشت مي مونم واسط هيچي نبودم خوب ميدونم

ولي من در عوض هر جا كه باشم واسط تا اخر عمرم مي خونم

شايد خيلي چيزا مي خواستي اما من هم هيچي نداشتم پات بريزم انقدر بغضم رو پنهون كردم از تو از اون روزي كه تو رفتي تو مريضم

قديما يادم جاي مي رفتي هميشه يه خداحافظ مي گفتي

چقدر اسون شدم باهات غريبه

با زهم پشت سرم چيزي شنفتي

الان داغي نمي فهمي چي مي گي

مديوني اگه يادم بيفتي